Çalışma planı: Ekim 2023 - Mart 2024 tarihleri arasında, koroner arter baypas greftleme sonrası faz II kardiyak rehabilitasyon yapılan toplam 45 hasta (35 erkek, 10 kadın; ort. yaş: 59.5±8.5 yıl; dağılım, 55-64 yıl) retrospektif olarak incelendi. Obezite, hipertansiyon, diabetes mellitus ve dislipidemi değerlendirildi. Hastalar spesifik risk faktörlerine ve risk faktör sayısına göre sınıflandırıldı. Kardiyak rehabilitasyon öncesi ve sonrası 6 dakikalık yürüme mesafesi, maksimum oksijen tüketimi ve metabolik eş değerler dahil olmak üzere kardiyorespiratuvar zindelik parametreleri kaydedildi.

Bulgular: Ortalama risk faktör sayısı hasta başına 2.3 olup, en sık dislipidemi izlendi (%73.3). Kardiyorespiratuvar zindelikte en fazla iyileşme, dört risk faktörüne sahip olanlarda ve obeziteli bireylerde görüldü. Tüm hastalarda, bir ila dört risk faktörü olan gruplarda ve tüm spesifik risk faktör gruplarında kardiyorespiratuvar zindelikte anlamlı bir iyileşme kaydedildi (p<0.05). Obeziteli hastalarda, obez olmayanlara kıyasla, kardiyorespiratuvar zindelikte anlamlı düzeyde daha fazla iyileşme gözlendi (p=0.009). Risk faktör sayısı ile kardiyorespiratuvar zindelik artışı arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0.05).

Sonuç: Kardiyak rehabilitasyon, risk faktör profillerinden bağımsız olarak tüm koroner arter baypas greftleme yapılan hastalarda kardiyorespiratuvar zindeliği anlamlı şekilde artırdı ve obeziteli hastalarda daha belirgin iyileşmeler izlendi. Klinik olarak bu bulgular, bu hasta grubunda faz II kardiyak rehabilitasyonun evrensel olarak önerilmesinin önemini vurgulamakta, özellikle obeziteli bireylerde rehabilitasyon sonuçlarını en üst düzeye çıkarmak ve kardiyovasküler morbidite ile mortaliteyi azaltmak için kişiselleştirilmiş girişimlere dikkat çekmektedir.